donderdag 5 februari 2015

97.Himera1

                  KRACHTSVERHOUDINGEN BIJ DE SLAG VOOR HIMERA
                  ‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑
                              Carthagers              Grieken
                              & bondgenoten
                  ‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑
                  vlg.overlevering 300.000           55.000
                  reële sterkte    100.000           55.000
                  ‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑



                  COALITIES OMSTREEKS 485
                  ‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑
                  Carthago        versus          Syracuse
                  Himera (Terillos)               Gela
                  Zancle (Anaxilas)               Akragas
                  Rhegion (Anaxilas)
                  ‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑‑

Zie: ATLAS VAN DE FENICISCHE & PUNISCHE STAMMEN, STEDEN EN VOLKEN.
                Kaart 49F.De aanloop naar de veldslag bij Himera (480 v.C).
                Kaart 49G.De veldslag bij Himera (480 v.C).




Map 16.1 = Boek 37: History of Siciliy, E.A.Freeman, Oxford 1891.

          Ephorus, een historicus uit de 4e eeuw vermeldt, dat in de voorbereiding
          tot de oorlog tegen de Grieken, Perzen en Carthagers nauwgezet hebben
          overlegd om uit te dokteren, hoe de Carthagers en de Feniciërs hun
          grote vloten het beste zouden kunnen gebruiken. De Feniciërs stellen
          voor om eerst naar Sicilië te gaan en daarna een inval te doen op de
          Peloponnesos. Het zijn de Perzen, die dit krijgsplan afgewezen zouden
          hebben en liever eerst Hellas wilden onderwerpen.
          Het is zeer de vraag, of een bundeling van alle strijdkrachten wel tot
          een andere uitkomst zou hebben geleid. De Grieken zouden dat immers ook
          hebben kunnen doen.

          3.2.    De eerste Siciliaanse oorlog.

          Rond 500 zitten de Carthagers en Puniërs samengedrongen op de westpunt
          van het eiland, maar zij hebben nu hun steunpunten versterkt en
          verliezen geen terrein meer aan de opdringende Grieken. De lokale
          gevechten en schermutselingen nemen echter hand over hand toe. Een
          algemene oorlog lijkt onvermijdbaar, temeer daar Carthago zich
          daadwerkelijk met de gang van zaken op het eiland gaat bemoeien.
          De eerste Siciliaanse oorlog is eigenlijk veel meer dan een lokale
          gebeurtenis. In feite is die naar verhouding gezien een complete
          wereldoorlog. In het oosten wordt de Ionische opstand door
          de Perzen m.b.v. de Fenicische vloot neergeslagen.

          3.2.1.  Het begin.

          Reeds in 498 kondigt zich het gruwelijk treffen aan met de komst van
          Hippocrates als dictator te Gela. Hij sluit een verbond met Theron van
          Akragas en gezamenlijk veroveren zij het machtige en rijke Syracuse. De
          tirannen van Himera, Zancle en Rhegion worden beducht voor die
          concentratie van Dorische macht in het zuidoosten van Sicilië en sluiten
          onderling een verbond. Tevens gaan zij een alliantie aan met Carthago.
          De tiran Gelo van Gela kiest Syracuse als plaats van hoofdvestiging. Hij
          voert voortdurend oorlog tegen de Siculiërs, maar ook tegen andere
          Griekse steden in het oosten van Sicilië. In korte tijd werkt hij
          Syracuse op tot de belangrijkste Griekse stad van het eiland. De eerste
          jaren van deze oorlog tussen in hoofdzaak Doriërs contra Ioniërs
          participeert Carthago nog niet direct. Zij doet dat pas en is dat dan
          ook verplicht, wanneer Theron van Akragas Terillos uit Himera heeft
          weten te verdrijven. Terillos is gevlucht en vraagt meteen hulp aan
          Carthago, Rhegion/Zancle. Zo staan dan in 481/480 de partijen tegenover
          elkaar. De Dorische Grieken tegen de Ionische Grieken+Carthago en zijn
          bondgenoten. In de praktijk zullen de Ionische Grieken echter nauwelijks
          aan de komende strijd deelnemen.
                                       COALITIES IN 480
                 Carthago+Selinunte+Motya<<<>>>Akragas+Himera+Gela+Syracuse
                            Zancle/Rhegion<<<>>>(Theron)+(Gelo)
                   Panormus+Segesta+Sicani<<<>>>onderworpen Oost‑Sicilië

          3.2.2.  De slag bij Himera.

          In de befaamde slag bij Himera binden de Carthagers aanzienlijke
          strijdkrachten van de Grieken, die anders door Gelo van Syracuse naar
          Hellas gezonden zouden zijn. Dat bleek achteraf ook niet nodig te zijn,
          want ook zonder de hulp van Gelo werden de Perzen in Hellas verslagen.
          In de strijdmacht van de Carthagers zaten trouwens zeer veel
          verschillende contingenten, die tegen het volk der Grieken waren
          gemobiliseerd. Volgens Herodotus waren er o.a:
          ‑Feniciërs
          ‑Sarden
          ‑Lygiërs
          ‑Helysken
          ‑Kyrniërs
          ‑Iberiërs
          Sinds 483 zijn de Carthagers op grote schaal huurlingen gaan werven. Het
          leger staat nog wel onder de leiding van de Carthagers. Het nadeel van
          dit huurlingenleger is, dat het nog geen eenheid vormde en dat zal de
          bevelhebber Hamilcar zwaar opbreken. Volgens Griekse geschiedschrijvers
          zou Hamilcar zo'n 3000 schepen en 300.000 man tot zijn beschikking
          hebben gehad. Dat zijn onwaarschijnlijk hoge aantallen. Een derde van
          deze cijfers lijkt wel tot de mogelijkheden te behoren.

          Bij de overtocht uit Afrika naar Panormus verliest Hamilcar ongeveer 20
          schepen tijdens een storm. Op zich was dat nog geen ramp, maar helaas
          bevond het grootste deel van zijn ruiterij zich op deze schepen. Dat zal
          toch van grote invloed blijken op het verloop van de strijd, want om dit
          gevoelige verlies te compenseren, vraagt Hamilcar aan bondgenoot
          Selinunte ofwel Selinous hulp in de vorm van haar ruiterij. Dat
          ijlbericht zal in handen vallen van de Syracusers en de ruiters van
          Selinunte zullen niet aan de strijd deelnemen.
          Inmiddels is Hamilcar na de ontschepen in Panormus langs de kust naar
          het oosten getrokken. Theron van Akragas zit met zijn troepen verschanst
          in Himera en is niet van plan om de stad zonder slag of stoot bij de
          nadering van het grote leger van Hamilcar over te geven. Hamilcar richt
          bij Himera vervolgens een zee‑ en een landkamp in. Het zeekamp komt op
          het strand, waarbij de schepen worden bewaakt en het landkamp komt in de
          heuvels ten westen van de stad. Himera wordt dus niet helemaal omsloten.
          Als er inderdaad 300.000 man geweest waren, dan had dat wel gekund, maar
          zelfs met 100.000 is dat heel wat moeilijker en waarschijnlijk zijn het
          er nog wel minder geweest ook.
          
                                                                                                                                    480