woensdag 6 augustus 2014

36.Einde Nieuw-Babylonié.

 
 
          3.3.5.  Het einde van de Nieuw‑Babylonische staat.
 
          Het einde van de Nieuw‑Babylonische overheersing kondigt zich toch  weer
          vanuit Egypte aan. Ondanks het feit, dat de nieuwe farao Amasis daar  in
          568 moest afzien van claims op Syrië, steekt hij op  den  duur  verholen
          zijn voelhorens in noordelijke richtingen uit. Zo  zijn  te  Sidon  twee
          monumenten gevonden met zijn naam. Amasis  legt  daarnaast  verbindingen
          met de Grieken en laat hen  een  grote  handelsfactorij  exploiteren  te
          Naukratis aan een van de meest westelijke zijarmen van de  Nijl.  Amasis
          weet uiteindelijk het eiland  Cyprus  te  veroveren.  Ondertussen  heeft
          Cyrus van Perzië zijn buurland Medië opgeslokt en hij weet  in  546  het
          rijke Lydië  van  Croesus  te  veroveren.  Zes  jaren  later  opent  het
          Perzische rijk de aanval op  Babylon.  Na  enige  jaren  is  het  Nieuw‑
          Babylonische rijk een onderdeel geworden  van  het  Perzische  rijk.  De
          Feniciërs veranderen zonder veel morren van heerser, want  het  bewind
          van de Perzen scheen heel wat toleranter te zijn. Nu hadden de Perzen de
          Feniciërs ook nodig, want hun aspiraties stopten niet bij het bereiken
          van de Middellandse zee. De Perzen wilden verder en daar hadden zij  een
          grote vloot voor nodig.
 
CYPRUS
              Ten tijde van de Nieuw‑Babylonische overheersing zijn de stads‑
              staten van Cyprus waarschijnlijk onafhankelijk. Baäl Meleleh I (Baalmilk)
              regeert omstreeks 525 in Kition. Zijn zoon Oz‑Baäl regeert over
              Kition en Idalion.